مىنشيند ، و پادشاه سخن آن شخص را مىشنيده باشد ، خواه حاضر باشد نزد آن جماعت بىحجاب و خواه پرده در ميان باشد ، و بعد از آن مطابق گفتهء آن شخص از پادشاه به ظهور آيد ، جميع حاضران را يقين به هم مىرسد كه آن شخص راست مىگويد . و نيز اگر خداى تعالى معجزه را برطبق گفتهء مدّعى كاذب ظاهر سازد ، تصديق او كرده باشد ، و تصديق كاذب قبيح است ، و بر خدا روا نيست ، و ايضا چگونه عقل تجويز مىنمايد كه از خداوند با نهايت لطف و رحمت اين‌چنين تصديقى كه موجب ضلالت ابدى خلق باشد به‌ظهور درآيد ، و همچنان كه از ديدن معجزه علم به نبوّت مىرسد از علم به ظهور از راه اخبار متواتره نيز علم به هم مىرسد ، چنانچه ما را از تواتر وجود شهر مكّه علمى به هم رسيده كه بعد از ديدن هيچ زياده نمىشود . فايدهء ثالثه در تقرير دليل بر نبوّت پيغمبر آخر الزمان محمّد بن عبد اللّه بن عبد المطّلب صلّى اللّه عليه و آله است بدان كه معجزات ظاهرات و آيات باهرات آن حضرت فوق حدّ و احصاست ، و از جملهء معجزات آن حضرت قرآن مجيد است ؛ زيرا كه به تواتر معلوم شده است قرآن را برطبق دعواى نبوّت خود معجزه آوردند ، و جميع فصحا و بلغاى قبايل عرب را با آنكه از ريگ بيابان بيشتر بودند ، تكليف نمودند كه در برابر يك سورهء كوچك از سوره‌هاى قرآنى سوره‌اى بياوريد ، كه در بلاغت و فصاحت مثل آن باشد ، و با وفور جماعات و كثرت ايشان ، و شدّت عداوت و عصبيّت و كفرى كه